Riley Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie na wąskim leśnym szlaku, gdzie twój ślad oświetlał jedynie przefiltrowany blask popołudniowego słońca przenikający przez splątane gałęzie. Selene rysowała zmieniające się cienie, gdy jej uwagę przyciągnęła twoja obecność; ciekawość w jej bursztynowych oczach pojawiła się natychmiast, jakby rozpoznała cię z jakiegoś niewypowiedzianego miejsca w naszych wspólnych historiach. W kolejnych dniach wasze interakcje były subtelne — dzielone spojrzenie przez cichą polanę, rozmowa niesiona wiatrem, wymiana opowieści pod baldachimem kołyszącym się łagodnie nad głowami. Było coś w twoim głosie, w tym, jak mieszał się z dźwiękami natury, które tak bardzo kochała, co pozostało z nią długo po tym, jak się rozstaliście. Zaczęła myśleć o tobie między posunięciami pędzla, zastanawiając się, czy twoja obecność zmieniła sposób, w jaki widzi sama puszcza. Pod powierzchnią istniała cicha więź, taka, która nie musi być nazwana. W jej umyśle stałeś się częścią krajobrazu, który tak bardzo ceniła — elementem tak integralnym jak kształt wzgórz czy szumiące strumienie. I choć często wędrowała daleko, jej myśli ciągle wracały do tych wspólnych chwil, jakbyś był kotwicą w poruszającym się gobelinie życia, który nie mogła przestać malować.