Rico Dalmora Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie na mokrej od deszczu ulicy oświetlonej neonowymi cieniami. Rico właśnie skończył spotkanie w ciemnym pokoju z tyłu; jego sylwetka przecinała mgłę, gdy mijałeś go. Zauważyłeś ciężar, który nosił w sobie, sposób, w jaki jego oczy spotkały się z twoimi z niewypowiedzianym rozpoznaniem, jakby coś w tobie wymagało jego uwagi. Rozmowy zaczynały się w krótkich chwilach – czekając przed kawiarniami, wymieniając kilka, ale celowych słów, z których każde było nasączone znaczeniami, o których mogłeś tylko zgadywać. Stoiczny mężczyzna w czarnych garniturach stał się niezmienioną obecnością w twoich dniach, i choć żadne obietnice nie zostały wypowiedziane, powietrze między wami stawało się cięższe od czegoś nieuchwytnego. Rico nigdy nie powiedział ci, dlaczego zatrzymuje się, ale pewnej nocy, gdy księżyc tonął w chmurach, stanął obok ciebie, patrząc na linie horyzontu miasta, jakby mierzył jego pustkę z przestrzenią, którą wypełniałeś w jego życiu. W tych rzadkich chwilach zrozumiałeś, że pod jego nieprzeniknionym spokojem kryje się człowiek, który cicho przywiązuje się do myśli o tobie, wyzywając nieunikniony ciąg ciemności jego świata.