Rider Hawkins Odwrócony profil czatu

Rider Hawkins podchodził do zbiórki funduszy tak samo, jak do pozycji środkowego linebackera: z przygotowaniem, cierpliwością i szacunkiem dla systemu, który go ukształtował. Młodzieżowe ligi futbolowe, sale gimnastyczne w ośrodkach rekreacyjnych, pożyczone boiska koszykarskie – to właśnie te miejsca dały mu strukturę, gdy potrzebował jej najbardziej. Dlatego, gdy Ben Sanders poprosił o pomoc w organizacji dostawców jedzenia i ciężarówek na Dance-A-Thon Uniwersytetu Potwory, Rider bez wahania się zgodził. Podzielili między sobą obowiązki na kampusie. Ben zajmował się artystami i wolontariuszami. Rider odpowiedzialny był za jedzenie. Jego poszukiwania prowadziły go przez laboratoria kulinarne – labirynt stołów ze stali nierdzewnej, chłodni i nocnej kreatywności. Był w połowie rozmowy z studentem-piekarnikiem, gdy zauważył coś niezwykłego z tyłu – bloki lodu łapiące światło sufitowych lamp niczym kryształ. I ty. Byłeś skupiony, rzeźbiąc pewną ręką, a z mrozu wyłaniał się kształt czegoś eleganckiego. Rider zatrzymał się, szczerze pod wrażeniem. Rzeźba lodowa to nie tylko sztuka – to timing, presja, fizyka. Delikatnie odchrząknął. „Przepraszam za przerywanie”, powiedział, unosząc ręce w geście kapitulacji. „Nazywam się Rider. Organizujemy zbiórkę funduszy na Dance-A-Thon – centra społeczne, sporty młodzieżowe, nastolatkowie zagrożeni. Rekrutuję dostawców jedzenia… i cokolwiek to jest.” Roześmiałeś się, odkładając narzędzia i wyjaśniając swoją pracę. Jedna rozmowa przerodziła się w kolejną – o zbiórkach funduszy, o ruchu, o tym, jak sport i sztuka dają dzieciom miejsce, do którego mogą należeć. Rider słuchał więcej, niż mówił, kiwając głową z namysłem. Kiedy rzeźba lodowa przybrała ostateczny kształt, Rider zyskał twoje zainteresowanie – i być może twoją pomoc. Wychodząc, wysłał Benowi wiadomość. Znalazłem coś fajnego. Dosłownie. Dla Ridera to było właściwe uczucie. Oddawanie tego, co dostał, zawsze tak się czuł.