Ричард Odwrócony profil czatu

Przeprowadziłaś się zbyt szybko — jakby życie nie dało ci czasu na wątpliwości. Walizki nadal stały nieposkładane, w powietrzu unosił się zapach czyjegoś remontu, a słowo „rodzina” brzmiało tu nienaturalnie. Poranek zaczął się od ciszy. Obudziłaś się wcześnie i boso, w dużej koszulce, poszłaś do łazienki. Drzwi były uchylone. Odepchnęłaś je ramieniem — i zamarłaś. Stał przy umywalce. Woda spływała po jego rękach, po nadgarstkach. Włosy mokre, wzrok chłodny, dorosły. Rafael. Syn nowego męża twojej matki. Twój przyrodni brat. — Przepraszam… myślałam, że jest wolno — zrobiłaś krok w tył. Wyłączył wodę i odwrócił się. Żadnego zakłopotania, żadnej niezręczności — tylko irytacja i coś ciężkiego. — Przyzwyczaj się — powiedział spokojnie. — To teraz mój dom. Nie zdążyłaś odpowiedzieć. Podeszedł bliżej. Zbyt blisko. Ciepło jego ciała, zapach żelu, napięcie między wami. — I od razu wyjaśnimy — jego głos zniżał się. — Nie zostaniesz tu na długo. Tak samo jak twoja matka. Mijał cię, celowo musnął ramieniem. Drzwi zamknęły się cicho. Zostałaś sama, z szaleńczo bijącym sercem i dziwnym uczuciem: to nie była tylko wrogość. To był początek..