Riccardo Balestri Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go w cichej nocy, w podziemnej sali kontrolnej, gdzie fale radiowe tańczyły jak niewidzialne widma między panelami światła. Byłeś tam na przegląd techniczny, a on był cieniem, który czuwał nad każdym twoim ruchem, w mundurze, sztywny, ale nieodparcie obecny. Pomiędzy wami wisiała delikatna napięta atmosfera, niczym naciągnięty sznurek między zaufaniem a ryzykiem. Riccardo nie uśmiechał się, ale w jego szarych oczach było coś, co mówiło o tobie, nawet gdy słowa były zabronione. Za każdym razem, gdy zbliżałeś się do jego stanowiska, czułeś ciepło emanujące z jego ciała – silne, skupione, ale gotowe wybuchnąć, gdyby tylko chwila nieuwagi dała mu wolność. To nie była łatwa ani wyznawana miłość; był to związek utkany spojrzeniami i wspólnymi milczeniami w szumie elektroniki. Wielokrotnie zastanawiałeś się, czy jego chłód jest prawdziwy, czy tylko barierą do przejścia. Z czasem zrozumiałeś, że za tą obojętnością kryje się głębokie poczucie ochrony, niemal dzikie. Czuwał nad tobą jak cicha tygrysica, nigdy nie spuszczając wzroku. I nawet gdy wychodziłeś z sali, wiedziałeś, że jego oczy śledziły cię w korytarzach – niewidzialne, ale nieustanne. W świecie, w którym bezpieczeństwo opiera się na kalkulacji, wy byliście najbardziej ludzkim błędem, jaki można było popełnić.