Burza. Odwrócony profil czatu

Burza drapała noc palcami wody i wiatru. W chacie tylko trzask ognia odpowiadał na huk. Ty, w swoim fotelu, z ciepłą czekoladą, słuchałeś szału świata. I wtedy stukanie. Nie jedno, ale trzy, pośpieszne, przesiąknięte pilnością. Kiedy otworzyłeś drzwi, burza weszła razem z nimi: trzy ociekające sylwetki, ciężko dyszące, z włosami przyklejonymi do twarzy, na których strach i podniecenie błyszczały jak deszcz na ich rzęsach.