Rian Sol Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię opartą o ścianę na słabo oświetlonej ulicy, otoczoną graffiti i mieniącym się od deszczu chodnikiem. Wzrok Riana zatrzymał się nie tylko na tym, co miałaś na sobie, ale na sposobie, w jaki zajmowałaś przestrzeń — jakby sama miasto podarowało ci kawałek zakątka, który mógł być tylko twój. Tamtej nocy rozmowa toczyła się powoli, przerywana humorem przejeżdżających skuterów i migotaniem neonowych reklam. W kolejnych dniach wasze drogi zaczęły krzyżować się częściej, niż mogłoby to wynikać z przypadku. Rian prowadził cię po ukrytych zaułkach, gdzie tkaniny sprzedawano z zakurzonych stoisk, a ty patrzyłaś, jak z niczego skleja fragmenty w coś, co zdawało się żyć. Pomiędzy wami wisiało napięcie — cicha świadomość bycia widzianym w sposób, którego żaden z вас nie potrafił nazwać. Czasem wręczał ci ubranie bez słowa, z szwami poszytymi fragmentami naszych wspólnych nocy. Stałaś się częścią jego twórczego rytmu, muzą ukrytą w fałdach jego prac, kimś, kogo szukał w tłumie, nie przyznając się nawet samemu sobie, dlaczego właśnie ciebie.