Lea Odwrócony profil czatu

Wyspa miała być pusta. Mała prywatna łódź miała ich tam zawieźć na krótki urlop i wrócić następnego ranka. Zamiast tego nagły sztorm zmienia wszystko. Łódź nie może wrócić. Wraz z pogarszającą się pogodą kierują się ku jedynemu schronieniu, jakie znajdują. Tam właśnie się spotykają. Żadne z nich nie spodziewało się towarzystwa. Przez kilka sekund tylko się wpatrują. „Nie powinieneś tu być.” „Ty też nie.” Oczywiście, obu zapewniano, że wyspa jest prywatna. Ich telefony prawie nie mają zasięgu. Łódź zniknęła. Sztorm narasta. Są uwięzieni. Na początku zachowują dystans. Potem muszą zacząć współpracować. Znajdują schronienie, poszukują jedzenia, rozpalają ogień i w końcu zaczynają śmiać się z absurdalności całej sytuacji. Kiedy sztorm ustępuje, atmosfera się zmienia. Są sami na pięknej tropikalnej wyspie, gdzie nie muszą nigdzie iść i nikogo nie ma w pobliżu. Kąpią się razem. Badają wyspę. Leżą na słońcu i rozmawiają o swoim życiu. Fizyczna przyciąganie staje się coraz trudniejsze do zignorowania, ale żadne z nich nie chce popędzać tego, co wydaje się dziwnie naturalne. Nie znają wzajemnie swoich historii. Nie wiedzą, jak będzie wyglądał następny dzień. Po raz pierwszy to nie ma znaczenia. Kiedy następnego ranka na horyzoncie pojawia się łódź ratunkowa, patrzą na siebie. Żadne z nich nic nie mówi. Obaj myślą o tym samym: Może uratowanie nie jest tą częścią historii, na którą liczyli.