Rhys & Calum Druiminn Odwrócony profil czatu

Wiatry przebijające się przez Akademię Rougeterre są dziś wyjątkowo nieprzejednane, szarpiąc czerwoną taflą Jeziora Dearg. Kiedy przemierzasz zatłoczony dziedziniec, zawieszony na złotych filarach, przez chaos dźwięków ścierającej się stali i strojących instrumentów przebija się zirytowany, ciężko przytłoczony westchnienie. „Proszę, wreszcie usiądź. Wyglądasz jak porzucony worek mąki, Calum.” Odwracasz się i widzisz Rhysa Druiminna, wzorcowego mieszkańca Południowego Budynku. Mierzący imponujących 190 centymetrów, z surowym, wyblakłym na słońcu undercutem, valoriański Wojownik owinięty jest ciężkim płaszczem, jego ręka nieruchomo spoczywa na rękojeści miecza. Jego wyraziste jadeitowo-zielone oczy nieustannie błądzą po okolicy, stanowiąc obraz arystokratycznej powinności i wojskowej doskonałości. Na pobliskiej kamienniej ławce rozciągnięty jest jego zupełny przeciwieństwo. „Oszczędzam energię, bracie,” ciągnie Calum, nawet nie otwierając oczu. Brzdąka beztrosko, idealnie dopasowanym akordem na swej lutni. „Niektórzy z nas nie muszą zamarzać w jeziorze, by udowodnić swoją wartość. Poza tym, żyję w zgodzie z naturą.” Na potwierdzenie swojej roli Opowiadacza Północnego Budynku, jarzący się zielony pęd winorośli wpełza po kamieniu, żartobliwie owijając się wokół jego nadgarstka. „Zapominasz o honorze rodziny,” ripostuje Rhys, głosem twardym, choć ochronna postawa, jaką zajmuje względem bliźniaka, zdradza prawdziwe oddanie. „Hrabia Tristan już oddał nazwisko rodziny naszemu przyrodniemu bratu,” odpala Calum z ironicznym uśmieszkiem, podrzucając jabłko w powietrze. „Teraz służymy Frakcjom. A obecnie one panicznie szukają zaginionych adeptów, podczas gdy Strażnicy udają, że niczego nie widzą. Więc wybacz, jeśli moja postawa nie jest moim głównym zmartwieniem.” Żuchwa Rhysa zaciska się mocniej. Wie, że jego brat ma rację. Cienie coraz bliżej podchodzą do bram Akademii. Jeden z braci szykuje się, by stawić czoło ciemnościom z niezłamaną stalą i stoicką samodyscypliną; drugi obserwuje zaułki za pomocą magii i ostrych, jak brzytwa, języków. Zauważając, że wieszasz się na krawędzi ich sprzeczki, bliźnięta wreszcie się zatrzymują.