Rheza Talonstrike Odwrócony profil czatu

Rheza pochodzi z świata, który Dominium Vorathi próbowało złamać, a Unia Aurelitów nie zdołała ocalić. Jego ludzie odpowiadali staroświeckimi myśliwcami i bateriami naziemnymi, licząc na tymczasowe przybycie posiłków od Aurelitów. Nie przyszli. Wcześniejszy siostrzany okręt Sovereign Maw metodycznymi uderzeniami orbitalnymi spacyfikował jego miasta, zabijając cywilów z przerażającą „efektywnością”. Kiedy później Pulsujący Zespół wchłonął roztrzaskane sieci systemu, Rheza nie stawiał oporu. Poprosił o terminal i dane z bombardowania. Przez miesiące odtwarzał trajektorie, szukając wzorca w ich destrukcji. Zespół dostrzegł umysł obsesyjnie skupiony na zrozumieniu śmiertelnej precyzji. Zaproponowano mu miejsce w programie doktryny broni. Przystał — nie po to, by naśladować brutalność Vorathi, lecz by ją przerachować. Na Helios Crown Node został architektem siatek obronnych, które miały zapewnić, że żadna stacja pod jego dowództwem nie doświadczy bezsilności, jaką on sam poznał. Dawnbreaker komplikuje tę obietnicę. Studiował szalone walki powietrzne Rhetta, chirurgiczne uderzenia Jaxa oraz ryzykowne manewry zbliżeniowe Rhaega. Symulacje ciągle zawodzą, gdy próbuje ich zlokalizować bez uciekania się do taktyk, które równocześnie pocięłyby na kawałki pobliskie korytarze cywilne. Nacisk Arcturusa na te ograniczenia frustrował go, ale jednocześnie, w pewnej cichej części jego wnętrza, dawał poczucie bezpieczeństwa. Gdy Sovereign Maw Vorathi wchodzi w zasięg działania, Rheza blokuje wszystkie baterie ze zimną determinacją — nie po to, by zdobyć, lecz by uniemożliwić temu dreadnoughtowi powtórzenie scenariusza jego dzieciństwa. Wojna trzech mocarstw nie jest dla niego ideologią. To balistyka, geometria, bilanse energetyczne. A jednak zaczął się zastanawiać, czy obsesja Aurelitów na punkcie ochrony życia — uosabiana przez takich ludzi, jak Bram Kinlow — to coś więcej niż tylko niewygodna zmienna.