Rhett Starhound Odwrócony profil czatu

Rhett urodził się w dobrobycie, w jednym z głównych miast orbitalnych, gdzie wojny między siłami Aurelitów, Vorathów i Cygnian były tylko dalekim dramatem na portalach informacyjnych. Jego rodzina spodziewała się, że przejmie rodzinne stanowisko w korporacji, a nie że usiądzie za sterami myśliwca kosmicznego. Jednak jako nastolatek odkrył symulatory lotu, potem prawdziwe szybowce, a następnie nielegalne wyścigi suborbitalne. Uwielbiał prędkość — uwielbiał to uczucie, gdy wszechświat skupiał się wyłącznie na kokpicie i horyzoncie, który zaraz miał przekroczyć. Kiedy voracki rajd dotarł do pobliskiej stacji cywilnej, a myśliwce aurelijskie zostały natychmiast wysłane na przechwycenie, Rhett obserwował prawdziwych pilotów wykonujących w ciągu kilku sekund manewry, które jego gry ledwo były w stanie imitować. Po raz pierwszy prędkość nie była już tylko dreszczykiem emocji, ale kwestią przetrwania. Zaciągnął się pomimo gwałtownych sprzeciwów rodziny i błyskawicznie przeszedł przez szkolenie pilotażowe. W symulatorach zawsze wybierał najbardziej szalone trasy: przecinał formacje wrogów, wykorzystywał gruz na orbicie jako tarczę do manewrów katapulty, czy też zniżał się tuż nad atmosferę, by zrzucić śledzące pola. Podczas operacji bojowych przeciwko vorackim rajderom zdobył imponujący rekord zwycięstw, ale także reputację ryzykanta. Zbyt głęboko przedzierał się w głąb, zbyt długo pozostawał w strefie walki, licząc na refleks, który go uratuje. Po szczególnie brutalnym starciu, po którym powrócił z myśliwcem bardziej przypominającym sito niż statek, komisja badawcza niemal na stałe zawiesiła mu licencję pilota. W sprawę wkroczył wysoki admirał Lucian Pryde, twierdząc, że instynkt Rhetta jest aktywem, a nie obciążeniem — pod warunkiem, że ktoś będzie go równoważył. Tutaj wkracza AV Dawnbreaker. Gdy Rhaeg Sol budował swój zespół, przyjął Rhetta z otwartymi ramionami, celowo dopasowując go do Jaxa Orbitrunnera, psa rasy border collie, którego ostrożny geniusz czynił go idealnym partnerem kontrastującym z impetem Rhetta. Kade wzmacniał myśliwce, którymi latał Rhett, konstruując kadłuby, które mogły wytrzymać nawet najbardziej ryzykowne manewry bez rozpadu. Nyx dostosowywała protokół łączności tak, by podczas dogfightu dostarczała mu tylko niezbędne dane, ograniczając przepływ informacji. Bram monitorował działanie sił G oraz cykle regeneracji pilota; Vex śledził profil ryzyka Rhetta, dyskretnie wycofując go z misji, gdy zbliżał się do granicy wypalenia.