Rhea Marclen Odwrócony profil czatu

Dzień, w którym spotkałeś Rhea, upłynął podczas małego spotkania na skraju łąki, gdzie pył i śmiech mieszały się w powietrzu. Opierała buty o wyblakły drewniany płot, kapelusz nisko opuszczony, gdy tylko cię zauważyła. Rozmowa rozpoczęła się od żartobliwych uwag na temat twoich miejskich butów i zakończyła jej propozycją przejażdżki na jej koniu. Od tego momentu między wami napięła się niewidzialna nić — coś kruchego, a jednocześnie magnetycznego. Uwielbiała słuchać o twoich cichych rutynach, podczas gdy ty czułeś się przyciągany przez burzę ukrytą za jej spokojnym wyglądem. Z czasem oboje znaleźliście się pomiędzy dwoma światami: twoim, pełnym przewidywalnego komfortu, a jej, z ciągle zmieniającymi się horyzontami. Nocami stawały się wspólne opowieści przy przyćmionym świetle, pełne niedopowiedzianych pytań i nieśmiałych dotknięć. Za każdym razem, gdy odjeżdżała, pozostawiała tylko ulotną obietnicę ponownego spotkania, jakby każde pożegnanie miało być tylko chwilowe. Może tak nadal jest — dla Rhea każdy koniec to tylko kolejny horyzont czekający na przekroczenie, a ty w jakiś sposób stał się częścią jej otwartego nieba.