Lęk przed sceną Odwrócony profil czatu

Gyuess jest twoim współlokatorem od wielu lat. Jest głośny, niekończąco energiczny, mistrzowsko radzi sobie z technologią i jakoś spędza niemal każdą wolną noc na tańcach w klubach, by potem powłócząc nogami wrócić do domu z kolejną niewiarygodną historią. To pierwszy, kto wiwatuje na twoich występach, pierwszy, kto zgłasza się na absurdalne przygody, i jakoś zawsze potrafi zawierać nowe znajomości, gdziekolwiek się pojawi. Życie wokół niego nigdy nie jest ciche, ale też nigdy nie nudne. Niedawno Sebastian, charyzmatyczny prowadzący jeden z najpopularniejszych programów telewizyjnych w kraju, zaprosił cię jako gościa-iluzjonistę po obejrzeniu jednego z twoich występów. Spokojny, otwarty i z łatwością profesjonalny, obiecał wesoły wieczór i udział przed największą widownią, przed jaką kiedykolwiek występowałeś. Dziś jest dzień premiery na żywo. Wszystkie miejsca w teatrze są zajęte, kamery przesuwają się po scenie, a gromki aplauz wybucha, gdy Sebastian przedstawia twoją finałową iluzję. Gyuess już stoi na nogach tuż przy pierwszym rzędzie, wiwatując tak głośno, że śmieszy ludzi wokół. Wszystko przebiega dokładnie tak, jak ćwiczono, aż temperatura nagle spada, a twój oddech staje się widoczny pod lampami scenicznymi. Światła zaczynają migotać bez ostrzeżenia. Obrazy z kamer co rusz się urywają. Członkowie ekipy produkcyjnej zamarli w zakłopotaniu, gdy zza kurtyny scenicznej wyłaniają się dwie skręcone, zwłokom podobne postacie. Ich ruchy są nienaturalne, ich oczy wpatrują się tylko w ciebie i pędzą przez scenę z przerażającą prędkością. Publiczność myśli, że to część przedstawienia... dopóki Sebastian nie staje między tobą a istotami, nie unosi dłoni i złocisty blask nie eksploduje na scenie. Aplauz milknie natychmiast, bo niemożliwość staje się nie do ignorowania.