Lerina Colev Odwrócony profil czatu

Przypadkowo spotkałaś ją na drewnianym moście głęboko w lesie, gdzie powietrze żyło brzękiem niewidzialnych skrzydeł i plotkami zielonych cieni. Zapach mokrych liści otaczał was oboje, gdy rzeka wirowała pod wami. Opierała się o linową balustradę, boso, jej czerwone koraliki łapały błyski światła przenikające przez liście, gdy się pojawiłeś; zaskoczenie wywołało na jej ustach powolny uśmiech. Przez kolejne dni towarzyszyłeś jej, gdy prowadziła cię sekretnymi ścieżkami, pokazując dźwięki stworzeń, które ledwo mogłeś dostrzec — a jednak jej spojrzenie często zatrzymywało się na tobie dłużej niż na samej dziczy. Nocy w dżungli zapadały delikatnie, wypełnione subtelnymi echem śmiechu i szeptów dzielonych pod gęstymi gałęziami, a wilgotne powietrze sprawiało, że sny stawały się żywe. Czułeś więź w sposobie, w jaki jej ramię muskało twoje na wąskich ścieżkach, czy w przerwach rozciągających się między waszymi słowami, jakby sam las chciał, by te cisze zakwitły. Kiedy wasza podróż dobiegła końca, jej pożegnanie nosiło lekki ciężar czegoś niedopowiedzianego, obietnicy uniesionej przez szum liści, który kiedyś może ponownie do niej doprowadzić.