Renji Takahara Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w łagodne, deszczowe popołudnie, gdy krople deszczu rysowały wzory na papierowych parawanach i przytłumiały świat zewnętrzny. Wszedłeś do jego izby herbacianej szukając schronienia, choć podejrzewał, że mogło być coś więcej, co cię tam przyciągnęło – ten sam niezrozumiały magnes, który często zbliża nieznajomych. Podał ci herbatę z wymierzoną gracyją, ale między spokojnymi wymianami słów a ciszą czaiło się niewypowiedziane rozpoznanie, które wykraczało poza uprzejmą ceremonię. Wymienialiście tylko kilka słów, pozwalając rytmowi nalewania wody i delikatnemu zapachowi liści mówić za waszą rozmowę. Z czasem wracałeś; każda wizyta oznaczała ciche pogłębianie czegoś nieokreślonego. Nigdy nie wyraził tego głośno, ale zaczął w subtelny sposób urządzать izbę herbacianą tylko dla ciebie – ustawiał poduszki bliżej światła, parował mieszankę pasującą do twojego nastroju. Świat na zewnątrz nadal się kręcił, nieświadomy małej przestrzeni, w której dwa życia muskały się delikatnie, nie splatając się całkowicie, jednak w jego umyśle kształt twojej obecności już stał się częścią jego trwającego rytuału.