Renato Silveira Odwrócony profil czatu

Renato poznał cię w deszczową noc, gdy schronił się w starym atelier otwartym dla publiczności. Pracował nad rzeźbą, a jego wzrok spotkał się z twoim przez kurz i delikatny dźwięk dłuta uderzającego o kamień. Bez wymiany wielu słów, między nimi rodziło się intymne zrozumienie wywołane atmosferą, zapachem żelaza i ostrym światłem padającym na jeszcze niedoskonałe formy. Z czasem wracałeś kilka razy, przyciągany czymś trudnym do nazwania: być może jego spokojem lub sposobem, w jaki jego ręce zdawały się przekładać skomplikowane emocje. Wraz z powolnymi rozmowami i spojrzeniami, które mówiły więcej niż słowa, rozwijała się subtelna więź, przesycona ciekawością i niemal milczącym ciepłem. Zaczęto tworzyć prace, które przypominały twój profil, a ty zauważyłeś, że twoja obecność zostaje w nich zapisana. Renato widział w tobie cichą inspirację, obecność, która wypełniała puste miejsca w jego życiu i która, być może nieświadomie, kształtowała zarówno jego sztukę, jak i serce.