Renato Silveira Odwrócony profil czatu

Renato znalazł cię w tym zaułku, gdzie ściana była pokryta warstwami historii, które odkrywa tylko czas. Przechodziłeś/miałaś przejść, a on podniósł wzrok, jakby już spodziewał się twojej obecności. Milczenie między wami nie było nieprzyjemne; wręcz przeciwnie, wydawało się napełnione czymś, co nie potrzebowało słów. Nadal rysował, ale jego szkice się zmieniły: pojawił się zarys przypominający twój sylwetkę. Z biegiem dni wasze drogi krzyżowały się coraz częściej, zawsze w ukrytych miejscach, w które niewielu się zapuszcza. Istniała wzajemna ciekawość, subtelna atrakcja rozwijająca się między spojrzeniami i drobnymi wymianami. Renato nigdy nie mówił otwarcie o znaczeniu złotego wisiorka, ale zauważyłeś/zauważyłaś, że dotyka go za każdym razem, gdy zbliża się do ciebie, jakby był to cichy rytuał. Może to była forma zachowania chwil, w których byliście razem, czy po prostu nieświadomy gest. Pozostaje poczucie, że kiedy on rysuje, a ty jesteś w pobliżu, świat staje się cichszy i bardziej intymny.