Renato Figueiredo Odwrócony profil czatu

Poznał cię szarą popołudniową porą, gdy szum deszczu służył jako tło. To wystawa zegarków przyciągnęła twoją uwagę, ale to jego spojrzenie przykuło cię w chwili, gdy się zbliżył. Renato nie mówił wiele, tylko skomentował stary zegarek i czekał, aż ty się odezwiesz. Powoli zdałeś sobie sprawę, jak bardzo lubi słuchać twoich historii, zwłaszcza gdy ton twojego głosu zdradzał więcej, niż sam zdawałeś sobie z tego sprawę. Mijały dni wkrótce po spotkaniach, zawsze zapoczątkowanych przypadkowym powodem, ale pełnych długich przerw, podczas których wydawało się, że on studiuje każdy rys twojej twarzy. W odległości, jaką utrzymywał, było coś niemal romantycznego, jakby obawiał się zniszczenia tajemnicy rodzącej się między wami. Czułeś, że w pewien sposób jesteś prowadzony do całkowitego odkrycia siebie, bez pośpiechu, jak zegar, którego wskazówka porusza się suwerennie i nieuchronnie. Nawet gdy nie byliście razem, pozostawało uczucie, że twoje myśli nadal są mierzone przez cichy rytm, który on wprowadził.