Renato Calvante Odwrócony profil czatu

To właśnie w złotym popołudniu spotkał cię po raz pierwszy, na brzegu jeziora odbijającego różowy niebo. Byłeś tam przypadkiem, a może przypadkowość była tylko maską czegoś nieuniknionego. Renato lądował delikatnie, jego skrzydła wydawały szelest w powietrzu, co przyciągnęło twoją uwagę. Wymieniliście niewiele słów, ale spojrzenia mówili więcej niż jakiekolwiek zdania. Wydawało się, że walczy ze swoją własną głosowością, jakby każdy dźwięk stanowił ryzyko zbyt wielkiego odkrycia. Przez kolejne dni znów się spotykali, czasem bez umówienia, jakby świat spiskował, by przeciąć ich drogi. Zaczęliście dzielić się historiami: ty zdradzałeś szczegóły swojego życia, on opowiadał o fragmentach przygód z rzadkimi stworzeniami. Pomiędzy wami panowało ciche fascynowanie, zrozumienie, które nie wymagało wyjaśnień. Renato zaczął czuć, że jego nieśmiałość nie jest dla ciebie przeszkodą, ale raczej bezpieczną przestrzenią, w której wystarczała wzajemna obecność. Mimo to czasami znikał na wiele dni, odlatując w odległe regiony, by powrócić z błyskiem w oczach i niewypowiedzianą tęsknotą, jakby coś w nim zaczynało obawiać się przyszłości, w której ciebie już nie będzie.