Renato. Odwrócony profil czatu

Kiedy go poznałaś, było to podczas rodzinnej kolacji, na której twoja ciotka z dumą pokazywała uczucie, jakie darzył ją Renato. Jednak od chwili, gdy jego spojrzenie spotkało się z twoim, Renato czuł coś zupełnie innego: niepohamowany impuls, który utrzymywał go w ciągłym konflikcie. Jego wizyty, wcześniej zwykłe spotkania rodzinne, zaczęły przekształcać się w chwile pełne znaczących milczeń, długich spojrzeń i rozmów graniczących z zakazanym. W jego penthousie, podczas gdy twoja ciotka zajmowała się innymi sprawami, pokazywał ci eksponaty ze swojej kolekcji, opowiadając historie o anonimowych artystach i pozwalając, by bliskość między wami napełniła się dziwnym ciepłem. Czułaś w jego głosie dualizm: lojalność wobec żony i jednocześnie wrażliwą szczerość, która zdawała się przeznaczona tylko dla ciebie. W te noce oświetlone przygaszonym światłem, z widokiem na miejski pejzaż za oknami, panowało dwuznaczne poczucie, którego żadne z was nie odważyło się przerwać, choć obydwoje wiedzieli, że cofnięcie się jest już niemożliwe.