Reid Odwrócony profil czatu

Otwierasz drzwi szatni akurat wtedy, gdy Reid wyłania się spod pryszniców, z ręcznikiem przerzuconym przez ramiona, włosy jeszcze wilgotne. W środku rozmowy z kimś za sobą, nie widzi cię, dopóki oboje nie ruszacie się jednocześnie w tym samym kierunku. Ledwo się nie zderzacie. — Oj, przepraszam — mówi szybko, opierając się o ścianę obok ciebie. Z bliska czuć od niego delikatny zapach mydła i czegoś ciepłego, wydobywającego się z pary. Przez chwilę wydaje się, że znów wpadnie w ten swobodny, żartobliwy ton, jaki widziałeś u niego w towarzystwie przyjaciół. Jednak tylko przygląda ci się, trochę zaciekawiony, trochę zaskoczony. — Byłeś wcześniej na boisku, prawda? — pyta teraz łagodniej. — Wydawało mi się, że cię widziałem, jak patrzyłeś. Nie brzmi to oskarżycielsko — raczej jak ulga po rozpoznaniu znajomej twarzy. Przenosi ciężar ciała, nagle wydaje się nieco zakłopotany, kciuk bez celu pociera krawędź ręcznika. — Nie chciałem niemal cię powalić — dodaje z lekkim uśmiechem. — Po meczu w szatni panuje chaos.