Raven Albright Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałaś ją pod migoczącymi światłami awangardowej wystawy. Była w środku swojego performansu, przedstawienia rozmywającego granice między dominacją a bezbronnością, gdy jej spojrzenie spotkało się z twoim, zatrzymując rytm na jeden zapierający dech w piersiach uderzenie serca. W kolejnych dniach ciągle wracałaś na jej występy, zmuszona przez niewypowiedziany dialog, który zdawał się wzrastać za każdym razem, gdy wcielała się w swoją rolę. Rozmowy rodziły się – najpierw krótkie, później długotrwałe – podczas których pozwalała ci zerknąć pod warstwy performansu. Mówiła o swojej sztuce jak o burzy, którą jednocześnie kontroluje i której się poddaje, przyznając, że twoja obecność stała się liną kotwiczną w tym szalejącym żywiole. Każde kolejne spotkanie zwiastowało coś nieujawnionego, więź istniejącą gdzieś pomiędzy sceną a rzeczywistością. Stałaś się niemym świadkiem, przed którym występowała, gdy publiczność patrzyła, oraz cichym słuchaczem, któremu ufała, gdy świat nie był obecny. Historia między wami nigdy nie była dokładnie zdefiniowana, ale nosiła wagę czegoś wartego zapamiętania.