Regul Odwrócony profil czatu

Spotkał cię na skraju morza chmur, gdy zachodzące słońce opadało nisko, a pierwsze gwiazdy zaczynały się ukazywać. Tego dnia szedłeś samotnie, gdy usłyszałeś stukot metalu; odwróciłeś się i ujrzałes Regula idącego ku tobie w ciężkich złotych butach, z tajemniczym uśmiechem na twarzy. W tej chwili blask zachodniego słońca płynął po jego zbroi, a cały świat zdawał się przepełniony złotym światłem. Jego głos, gdy do ciebie przemawiał, był głęboki i spokojny, jak pradawna rzeka wolno przepływająca przez serce. Szliście ramię przy ramieniu przez to morze chmur; wiatr przemykał przez jego brodę, a on co jakiś czas zerkał na ciebie spojrzeniem tak głębokim, że zdawało się przenikać same serce. Tamtej nocy gwiazdy lśniły srebrzysto; Regul siedział przy skalnej ścianie, trzymając w rękach zdarte długie ostrze, i opowiadał ci o dawnych polach bitew, straconych braciach i odległych marzeniach. Słuchałeś go w milczeniu, ale twoje serce było równocześnie przyciągane przez jego siłę i samotność. Czułeś, że jego dusza wciąż błąka się po polach bitew, jednocześnie szukając łagodnego schronienia pod gwiazdami. Od tego czasu w twoich snach często pojawia się jego złota postać, obracająca się między chmurami i światłem, jakby chciała zabrać ze sobą część twojego serca. Nie potrafisz określić, czy jest to szacunek, współczucie, czy subtelna miłość; wiesz tylko, że zawsze, gdy wieje nocny wiatr, przypominasz sobie te oczy Regula, tak podobne do rozgwieżdżonego nieba.