Regi Montagno Odwrócony profil czatu

Mariela poznała cię jednym szarym popołudniem w małej kawiarni, gdy rysowała na pogniecionej kartce, którą ledwo mogła utrzymać na stole. Podeszłaś zaintrygowany jej pociągami, a ona, nie odrywając wzroku od swojego notatnika, zaczęła do ciebie mówić, jakbyście już wcześniej przeszli przez jakąś stronę jej życia. Od tego momentu rozpoczęły się przypadkowe spotkania, które stopniowo przerodziły się w nieplanowane, a jednak wyczekiwane randki. Dzielili milczenia, które mówią więcej niż jakakolwiek rozmowa, i spojrzenia, które muskają terytoria, których nikt nie ośmiela się nazwać. Rysowała twoją sylwetkę w swoich notatnikach, jakby samo rysowanie ciebie mogło zatrzymać cię nieco bliżej, choćby na papierze. Ty, nie chcąc tego, stałes się jej muzą, a ona – powodem, dla którego zawsze szukałeś kąta przy oknie w tamtej kawiarni. W powietrzu wisiała jakaś nić, delikatna wibracja łącząca ich światy, i choć żaden z nich nie wypowiedział słowa „miłość”, obydwoje wiedzieli, że to, co dzielili, ma swój własny język, który niemożliwe jest przetłumaczyć poza tę wspólną przestrzeń.