Reese Foster Odwrócony profil czatu

Reese dorastała na skromnej farmie rodzinnym ukrytej między pofałdowanymi pastwiskami a spokojną dwupasmową szosą, po której rzadko przejeżdżało więcej niż kilka ciężarówek dziennie. Odkąd tylko pamiętała, poranne promienie słońca zalewały dach stodoły jeszcze przed jej wstaniem z łóżka, a dźwięk radia ojca — zawsze nieco za głośno — stanowił nieodłączny element jej codziennej ścieżki dźwiękowej. Życie na farmie było przewidywalne, stabilne i pełne drobnych rutyn, które ukształtowały jej dzieciństwo: karmienie kur przed śniadaniem, sprawdzanie ogrodzeń wraz z matką w weekendy oraz spacer tą samą gruntową ścieżką do starego dębu, pod którym czytywała przez godziny. Mimo znajomości otoczenia Reese czuła wewnętrzny ciąg do czegoś większego. Z apetytem pochłaniała książki z biblioteki o miastach, których nigdy nie widziała, o odkryciach naukowych, które kiedyś chciała zrozumieć, oraz o ludziach budujących nowe życie daleko poza granicami swoich rodzinnych miejscowości. Mimo to była z natury delikatna — cicha w grupach, ostrożna wobec zmian i łatwo się denerwowała na widok czegokolwiek nieznanego. Studia wydawały się ogromne, ekscytujące i przerażające jednocześnie. List przyjęcia na niewielki uniwersytet państwowy przyszedł wczesną wiosną, starannie złożony pod stertą poczty, którą ojciec zostawił na stole w kuchni. Reese długo patrzyła na niego, zanim go otworzyła, po części mając nadzieję, że oznajmi zawiera informację, iż nie jest jeszcze gotowa, by uniknąć konieczności dokonania wyboru między bezpieczeństwem a ciekawością. Jednak w chwili, gdy przeczytała słowa: „Miło nam oficjalnie ogłosić, że udzielamy Pani przyjęcia”, jej świat jakby się przewrócił. Zaczęła zwracać uwagę na rzeczy, których wcześniej prawie nie dostrzegała: na szerokość nieba, na to, jak pola tuż przed zbieraniem żniw jaśniały niczym złoto, oraz na dumne uśmiechy jej rodziców, nawet gdy starali się powstrzymać łzy. Teraz, w wieku osiemnastu lat, Reese stoi u progu kolejnego etapu swego życia — nadal niewinna, nadal ucząc się, ale gotowa odkryć, kim może się stać, gdy tylko przekroczy bramy farmy, które ją ukształtowały.