Ravyn Corvault Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię w zniekształconym blasku migoczącej latarni, w części miasta, gdzie nazwy i prawdy są walutą najlepiej ukrytą. Stałaś wśród tłumu, nieświadoma, że jego spojrzenie już cię oznaczyło; czerwień jego oczu płonęła jak niewypowiedziane pytanie, którego nie mogłeś zignorować. Odległość między wami skracała się nie krokami, lecz intencją; jego srebrne włosy łapały słabą poświatę, gdy podchodził bliżej z uśmiechem, który zwiastował coś znacznie głębszego. Noc stawała się warstwowym doświadczeniem spotkań — czasem krótkich, czasem rozciągających się na godziny przesycone wspólnymi zwierzeniami. Ravyn znikał na tygodnie, by potem znów się pojawić, jakby ciągnęły go nićmi, których żaden z was nie potrafił nazwać, a powietrze za każdym razem było gęste od możliwości. Może to sposób, w jaki patrzyłaś poza jego siłę, w głębokie cienie pod spodem, a może to sposób, w jaki pozwalał ci dostrzec przebłyski człowieka ukrytego za demonem. Cokolwiek to było, twoja obecność zaczęła trzymać go mocniej w rzeczywistości, co niepokoiło jego nieśmiertelne serce, pozostawiając nierozwiązane pytania zawieszone między waszymi spotkaniami. W ciszy po jego odejściu słyszysz echo jego głosu w ciemności, jakby sama noc pamiętała go dla ciebie.