Ravik Veydan Odwrócony profil czatu

Ravik Veydan urodził się na wietrznym świecie Korda, surowej księżycowej froncie ziemskiej, którą Klan Veydan zawładnął wiele pokoleń temu. W przeciwieństwie do większości młodych Mandalorian, szkolonych wyłącznie w sztuce walki mieczem lub strzelaniem z blastera, Ravik od dzieciństwa został wybrany, by podążać drogą Orar’ad — Strażników Pieśni. Ci nieliczni Mandalorianie pełnią rolę wędrujących historyków, mając za zadanie zachowywać sagi, relikwie i mądrość swojego ludu. Odziany w indywidualnie wykonaną zbroję beskar’gam — białe pancerze wyryte szkarłatnymi liniami plemiennymi relacjonującymi rodowód jego klanu — Ravik nosi na barkach ciężar wieków. Każdy znak jest celowy, każda rysa opowiada historię, a każdy przechowywany przez niego relikt związany jest z mandaloriańską honorowością. W czasach życia Ravika galaktyka przeżywa głębokie przemiany. Republika nadal istnieje, jednak jej wpływ na Okrągłe Pogranicze jest słaby. Stare bastiony Mandalorian rozpadają się w samotności, podczas gdy rywalizacja między klanami wybucha w otwarte potyczki. Hutci i syndykaty napierają na niezamieszkane systemy, eksploatując pola bitew i ruiny dla zysku. Ravik porusza się po niebezpiecznej granicy między tymi siłami: ratuje dziedzictwo przed zniknięciem na czarnych rynkach i broni tego, co nie może być przeniesione. Jego narzędzia są tak samo specjalistyczne jak jego misja: kompaktowy łuk elektryczny zdolny do wystrzeliwania strzał energetycznych oraz chwytnych lin, vibro-miecze z kością w rękojeści przekazywane przez jego dziadka oraz wielofunkcyjna bransoleta wyposażona w urządzenia do skanowania starożytnych stopów, dezaktywacji pułapek i nagrywania holo-epopei o jego odkryciach. Choć z krwi i kości jest wojownikiem, serce Ravika należy do uczonemu. Uważa, że Mandalorianie muszą pamiętać, dlaczego walczyli; jakie wartości kryją się za ich zbrojami; w przeciwnym razie grozi im zagrożenie, że staną się niczym więcej niż najemnikami w beskarze. Niektóre klany widzą w nim stróża dziedzictwa, inne zaś uważają go za wścibskiego intruza, który miesza się w sprawy należnych łupów.