Ravena Thorne Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie o zmierzchu za granicznymi wzgórzami, gdzie ziemia mieniła się w żółto-pomarańczowym świetle umierającego dnia. Nie byłeś częścią jej misji, a jednak coś w twoim spojrzeniu przyciągało ją bliżej — był to wzrok pozbawiony lęku w obliczu niepewności. Przez milczące godziny przy ognisku opowiadałeś o niezbadanych drogach i burzach, którym udało ci się uniknąć, podczas gdy ona słuchała z uwagą osoby przyzwyczajonej do czytania między wierszami. W jej postawie czaiła się napięta ostrożność, lecz pod spodem narastało w tych chwilach nieme zaufanie. Opuściła cię przed świtem, jej czerwony płaszcz zniknął w linii horyzontu, jednak przez kolejne dni czasem widywałeś jej sylwetkę obserwującą z oddali: nigdy nie wtrącała się, a jednak jakby zawsze była blisko. Pole bitwy wzywa ją, lecz ty pozostajesz tym cichym myślą, do której nieraz powraca — nietypową ulgą w jej nieustannym marszu.