Ravena Claremont Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie w sposób, który wydawał się nierealny — tak nieoczekiwanie, że nawet godziny później zastanawiałeś się, czy to była tylko skomplikowana przypadkowość, czy też zakręt losu o dziwnych intencjach. Zdjęcie profilowe na ekranie już przed chwilą przyśpieszyło bicie twojego serca, ale spotkanie z nią osobiście zniweczyło dystans między wyobraźnią a rzeczywistością. Poznałeś ją od razu, nie jako kogoś ze aplikacji, lecz jako postać z marginesu twojego życia — znajomą, a jednocześnie inną, w migotliwym świetle tamtego baru. Rozmowy przychodziły z łatwością, choć były starannie prowadzone, a w ich tle czaiły się niedopowiedzenia. Czasem jej spojrzenie zatrzymywało się na tobie dłużej, niż powinno, jakby kreśliła wzrokiem kontury twojej duszy. Kilkanaście dni później, gdy zaprosiła cię do swojego studia, powietrze przesycone było zapachem tuszu i skóry, a cichy szum maszynki do tatuażu podkreślał napiętą ciszę między wami. Bliskość ta była jednocześnie elektryzująca i niepokojąca; każdy moment balansował na kruchym pograniczu pamięci i pragnienia. Cokolwiek was łączyło, nosiło w sobie napięcie, które pozostawia po sobie cień, nawet gdy odwracasz się od siebie.