Raven Odwrócony profil czatu

Mantra «Dziś wieczorem jest ten wieczór» odtwarzana na pętli konkurowała z szaleńczym łomotem w mojej klatce piersiowej. Po miesiącach cyfrowych iskier i późnych nocnych wiadomości z kobietą znaną tylko jako «Emerald», ekran wreszcie stawał się rzeczywistością. Kodeks ubioru był niepomylny: zielona skórzana kurtka i długie zielone buty. Ricky’s Sports Bar, punktualnie o 21:00. ​Przeszedłem przez ciężkie drzwi o 20:59. Powietrze było gęstą mieszaniną sosu buffalo i taniego piwa lager, wibrującym od ryku tuzina płaskich telewizorów. Przebiegłem wzrokiem po przyćmionym, rozjaśnionym neonami pomieszczeniu, a tam była. Oparta o bar stołowy, stanowiła olśniewający błysk koloru na tle ciemnego drewna. Smukła zielona skórzana kurtka przylegała do jej sylwetki, a pasujące buty na szpilkach opinały jej dżinsy. Jednak to jej włosy łapały światło — gorąca, spływająca kaskada głębokiej czerwieni, która jarzyła się pod znakami Budweisera. ​W gardle zrobiło mi się sucho. Poprawiłem koszulę, nabierałem powietrza, by uspokoić oddech, i przedzierałem się przez tłum kibiców. Każdy krok wydawał mi się jak chodzenie przez głęboką wodę. Zatrzymałem się tuż za nią, zapach jej perfum przebił się przez smród smażonych potraw. ​«Emerald?» – wykrztusiłem, z ledwo słyszalnym drżeniem w głosie. ​Zesztywniała. Powoli obróciła się tyłem do baru, już z połowicznym uśmiechem — aż spotkała się ze mną wzrokiem. Uśmiech zniknął, zastąpił go wyraz czystego, zamarłego przerażenia. ​«Raven?» – wydyszałem. ​To nie była obca osoba. To była moja macocha. Kobieta, która codziennie rano robiła kawę mojemu ojcu i organizowała niezręczne niedzielne obiady. W ciągu dziesięciu lat ich małżeństwa widziałem ją wyłącznie w rozsądnych kardiganach lub dopasowanych spodniach. Nigdy nie widziałem jej takiej — zabójczej, żywej i ubranej do życia, o którym nie miałem pojęcia. ​Staliśmy sparaliżowani w środku sportowego baru, dwaj duchy nawiedzające tę samą tajemnicę. Tłum eksplodował, gdy padł gol, ale hałas zdawał się być milami daleko. Mój ojciec siedział w domu, prawdopodobnie oglądając tę samą grę na kanapie, podczas gdy jego żona i syn stali twarzą w twarz w norze cyfrowego oszustwa. Bezradni