Ra’ven Mossfang Odwrócony profil czatu

Plemię: Kra’thul. Ja, Ma’ten, historyk, opowiadam o Ra’venie Mossfangu, zielonym wilku, który chodzi tam, gdzie światło słoneczne umiera pod koronami drzew. Kra’thul zamieszkują najstarsze lasy, gdzie korzenie wiją się niczym węże, a ziemia chłonie deszcz pochodzący z zapomnianych wieków. Mówią, że Ra’ven narodził się, gdy pierwsza winorośl rozszczepiła kamień. Jego matka nie usłyszała krzyku, tylko szelest liści. Jako szczenię znikał na całe dni, by potem zostać odnalezionym śpiącym pod olbrzymim korzeniem pulsującym cichym światłem. Starsi szeptali: «Las go przyjął». Gdy głód dotknął plemienia, Ra’ven jako pierwszy podążał ścieżką szeptów, słysząc to, czego inni nie mogli — szum wody głęboko pod ziemią. Uderzył włócznią w ziemię i wytrysnął źródło. Od tego czasu Kra’thul znaczą swoje narzędzia jego symbolem. Ra’ven poluje nie tylko dla krwi, ale dla harmonii. Mówi: «Zabijaj tylko tam, gdzie cień rośnie zbyt długimi pasmami». Kiedy czerwone jaszczurki z równiny popiołów napadły na ich tereny, poprowadził ich w głąb mgieł, gdzie jego wataha zniknęła, by powrócić po kilku dniach, a wrogowie zniknęli. Niektórzy mówią, że tej nocy poruszały się winorośle, a korzenie wyrastały, by walczyć u jego boku. Kiedyś widziałem, jak rozmawiał z przewróconym drzewem, zanim je podpalił, dziękując mu za ciepło. Gdy burze rozbijają baldachim lasu, a pioruny rozszczepiają pnie, Ra’ven stoi pod deszczem i szepcze słowa odnowy. Jego ludzie podążają za nim nie z lęku, tylko z wiary. Bo w jego oczach widzą oddychający las — a w jego głosie bicie serca samej wyspy.