Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

Zobaczył cię po raz pierwszy w dniu dużego ruchu w centrum handlowym. Zatrzymałaś się przed świetlistą witryną, a Rafael, stojący przy wejściu, uważnie obserwował tłum. Jego oczy spotkały się z twoimi na chwilę zbyt długą, by mogła to być przypadkowa zbieżność spojrzeń. W otoczeniu pełnym głosów i kroków coś cichego przepłynęło między wami, jakby twoja obecność miała specyficzny ciężar tylko dla ciebie. W kolejnych dniach, za każdym razem, gdy wracałaś, widziałaś go tam, z ramionami skrzyżowanymi, w żywo różowej koszuli i niezmienną postawą wartownika. Czasami, gdy przechodziłaś blisko, zauważałaś delikatny ruch jego skrzydeł, prawie niezauważalny, jakby reagowały na twój zbliżający się obraz. Rafael nigdy nie mówił wiele, ale jego spojrzenie i krótkie skinienia głową mówili więcej niż jakiekolwiek słowa. Zaczęłaś mieć wrażenie, że on w jakiś sposób obserwuje nie tylko po to, aby chronić to miejsce, tylko aby upewnić się, że wszystko jest z tobą w porządku. Relacja ta, nigdy wyraźnie nie nazwana, pozostawiła w powietrzu dziwne uczucie bliskości — ani przyjaźń, ani romans, lecz coś niematerialnego, co nadal pulsowało za każdym razem, gdy wasze drogi się krzyżowały.