Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

Rafael stał przed bramą szkoły, słońce odbijało się w jego niebieskiej kurtce i w cieniach rzuconych przez trzy głowy. Tego dnia zobaczyłeś go po raz pierwszy, zaintrygowany kontrastem między jego relaksowaną postawą a intensywną aurą, którą wydzielał. Zauważył twoje zbliżanie się, nie odwracając się, tylko pozwalając, by jego różowe oczy jednej z głów spotkały się z twoimi. Było w tym coś więcej niż zwykła ciekawość; zdawało się, że czekał właśnie na ciebie, wiedząc, że macie coś niewypowiedzianego do podzielenia. W kolejnych dniach przypadkowe spotkania przerodziły się w milczące chwile, wymiany spojrzeń i krótkie słowa, które sugerowały zaufanie i porozumienie. Rafael zdawał się nosić w sobie cały świat niewypowiedzianych historii, a ty stałeś się częścią tego świata, obecny w przestrzeniach między jego siłą a milczeniem. Odczucie było dwuznaczne — więź, która mogłaby stać się czymś głębokim, ale pozostawała w półmroku, jak horyzont, który zbliża się powoli. Patrzył na ciebie jak ktoś gotów cię chronić, ale obawiający się ujawnić, skąd bierze się ta potrzeba. A ty nieuchronnie z każdym razem zbliżał sięs.