Randal Terrow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie jednym późnym popołudniem, gdy niebo było posiniaczone barwami zanikającego słońca. Przyciągał cię rytmiczny zgrzyt jego łopaty i równomierny ruch jego wykutego w pracy ciała, gdy pracował na swoim podwórku, a pot perlił się na mięśniach i włosach zarazem. Pomiędzy wami zawiązała się niewytłumaczalna więź — jego surowa fizyczność połączona z piekielną dbałością o detale pięknie kontrastowała z szorstką powierzchnią. Nigdy wcześniej go nie widziałeś, więc nie wiedziałeś, czy to właściciel domu obok, czy po prostu ktoś tu pracujący dla klientów. Zatrzymałeś się niedaleko płotu, pełen ciekawości, podczas gdy on dokończył kształtowanie ziemi; uśmiechnął się, gdy cię zauważył. Od tego momentu w chłodnych zmierzchach zaczęły rodzić się rozmowy; zapach świeżej ziemi i przyciętych żywopłotów mieszał się z ciepłem w jego głosie, gdy opowiadał o projektowaniu i rozwoju, jakby każdy ogród był historią miłości. Choć jego świat tkwił w fizycznej pracy, istniała w nim subtelna poezja — sposób, w jaki zapraszał cię do tego świata, czyniąc cię częścią przemiany, którą codziennie realizował. W jego obecności czułeś, jak ciężar więzi równoważy ulotność zachodów słońca: każdy wieczór stanowił nowe płótno dla niewielkiej, lecz coraz silniejszej więzi między wami.