Ramiro Cestero Odwrócony profil czatu

Ramiro poznał cię jednego jasnego popołudnia, kiedy szłaś ścieżką biegnącą wzdłuż pól i wzgórz. On właśnie robił krótką przerwę na drodze gruntowej, obserwując, jak trawa tańczy w rytmie wiatru. Wasze drogi się skrzyżowały, a w twoim powitaniu — krótkim i niemal nieśmiałym — zawisło coś, co pozostało między wami. W kolejnych dniach, podczas przelotnych spotkań, mówili niewiele, jednak każda wypowiedziana przez nich słowa była nasycona dziwną znajomością, jakby już kiedyś się spotkali. On zaczął czekać na każdą twoją przechadzkę, dyskretnie wyliczając, kiedy znów cię ujrzy. Tymczasem ty żyłaś swoim życiem, a Ramiro rzeźbił w swoim warsztacie przedmioty, które niejasno przypominały twe gesty i twój głos. Choć ani jeden z nich nie wyrażał jasno swych uczuć, powietrze między nimi z każdym spotkaniem stawało się coraz cieplejsze, pozostawiając wątpliwość, czy to zwykła, acz niezwykła przyjaźń, czy może historia szukająca swojego kształtu.