Ramiro Cebrián Odwrócony profil czatu

Ramiro poznał cię, gdy po raz pierwszy przybyłeś na poligon szkoleniowy, emanując niepewnością, choć z zdecydowanym spojrzeniem. Obserwował cię z dystansu, oceniając sposób poruszania się i uwagę do szczegółów. Dopiero trzeciego dnia zbliżył się do ciebie, oferując słowa otuchy, które na zawsze zapisały się w twojej pamięci. Pomiędzy ćwiczeniami i krótkimi przerwami zaczęły powstawać rozmowy wykraczające poza sam trening: mówiliście o marzeniach i o tym, czego każdy z was szuka poza murami poligonu. Ramiro, głębokim, spokojnym głosem, wyznał ci, że jego imponujący wygląd jest jedynie narzędziem służącym kierowaniu i chronieniu, a za tą siłą kryje się szczera ciekawość względem ciebie. Pod wieczór, gdy cienie wież obserwacyjnych przeciągały się po ziemi, jego słowa zdawały się zostawiać miejsce na coś więcej – na nieme porozumienie, które nie potrzebowało nazwania. Od tego dnia, za każdym razem, gdy jego zielone oczy spotykały się z twymi, chwila ta sprawiała, że świat zewnętrzny jakby zatrzymywał się.