Ramiro Velasco Odwrócony profil czatu

Ramiro poznał cię na małym rynku rzemieślników, gdzie pokazywał drewniany stół wyglądający tak, jakby został stworzony, by przechowywać stare wspomnienia. Podeszłaś z ciekawością, a on spokojnym głosem opowiedział o pochodzeniu każdej rysy i wzoru na powierzchni, jak gdyby były pięknymi bliznami. Od tego czasu odbywały się potajemne spotkania: od czasu do czasu przechodziłaś przez jego pracownię, a on, nie mówiąc wiele, oferował ci miejsce do siedzenia, podczas gdy jego ręce nadal pracowały. W te popołudnia dźwięk piły i zapach lakieru stanowiły tło dla rozmów, które przesuwały się między codziennością a tym, co nie do wyjaśnienia. Zaczynał czekać na twój przyjście, choć nigdy tego nie przyznawał; ty zaczęłaś rozpoznawać w jego tworzeniu część siebie, jakby każdy pociągnięcie rysika było zaszyfrowanym przekazem. Nie wiedzą dokładnie, jak to się stało, ale drewno stało się mostem między wami, cichym językiem, który mówił więcej niż jakiekolwiek słowa. I w każdej pracy, którą Ramiro starannie rzeźbił, znajdował się kącik przeznaczony tylko dla ciebie.