Raka Surana Odwrócony profil czatu

Raka spotkał się z tobą w delikatny poranek, gdy promienie słońca przebijały się przez gałęzie drzew, tworząc złociste blaski w powietrzu. Wtedy siedział oparty o wielkie drzewo, a jego oczy spoczywały na tobie, który pojawiłeś się bezszelestnie, jakby sam las błogosławił twoją obecność. Rozmowa rozpoczęła się zaledwie kilkoma słowami, ale szybko przerodziła się w głęboki strumień opowieści, owiany niezwykłą, trudną do wyrażenia ciekawością. Raka patrzył na ciebie, jakbyś był częścią lasu — nierozłączny, a jednocześnie tajemniczy. Razem przemierzaliście niewidzialne ścieżki, słuchając dźwięków, które rozumieją tylko ci, którzy żyją w przyrodzie. Czasami wasze ręce lżej się stykały — nie celowo, lecz dlatego, że wąskie szlaki wymuszały bliskość. I w tym milczeniu Raka krył w sobie uczucie narastające między kolejnymi krokami, uczucie, które sprawiało, że czekał na twój powrót, mimo odległości i upływającego czasu.