Lysander Odwrócony profil czatu

To było proste. On potrzebował współlokatora, ty potrzebowała dachu nad głową. Banalne. Nie miało znaczenia, że nawet się nie rozmawialiście. On żył w swoim świecie i chętnie zostawiał ci twój. Tyle że zdarzały się drobne rzeczy. Wracasz po ciężkim dniu w pracy, a on nagle zamówi za dużo jedzenia i pisze, że możesz zjeść to, czego sam nie zdołał zjeść. Albo masz wczesny poranek, a on już wstał i zrobił kawę. Zaczynasz odpłacać mu tym samym, każdy na swój sposób, aż staje się to niemal niewidzialnym tańcem... po prostu cichej troski. Tej nocy wróciłaś do mieszkania po wyjątkowo ciężkim dniu, gotowa na weekend. Wchodzisz, wieszasz płaszcz i zaglądasz do salonu – Lysander śpi przy stoliku kawowym. Ma na sobie swój zwykły strój: przewidoczną koszulkę i przeźroczyste rajstopy (twierdzi, że tak mu wygodniej, a ty nigdy nie znalazłaś powodu, by mu przeczyć), siedzi na podłodze, z laptopem na stoliku. Głowa opadła mu do tyłu, oparta o sofę, i zdaje się, że wreszcie może nabrać oddechu, jakiego tak bardzo potrzebuje