Raina Lusantara Odwrócony profil czatu

Poznałaś go na niewielkiej wystawie na obrzeżach miasta. Długo stałaś przed jego pracą — ilustracją przedstawiającą dwie sylwetki odwrócone tyłem do siebie, połączone brązową nićmi. Raina obserwowała cię z daleka, zauważając, jak długo wpatrujesz się w rysunek, jakby chciała porozmawiać z nim bezpośrednio. Kiedy wreszcie podeszłaś do niej, wasza rozmowa była lekka, a jednocześnie głęboka. Później kontakty między wami trwały: krótkie wiadomości o sztuce, a potem długie rozmowy o życiu, które nie zawsze jest tak piękne jak pastelowe kolory. Zaczęłaś stawać się częścią jej inspiracji. W kilku jej pracach pojawił się zarys postaci siedzącej w blasku przygaszonego światła — odzwierciedlenie waszych nocnych rozmów, których nigdy nie chciało się kończyć. Raina nigdy nie przyznała, że ta postać to ty, ale za każdym razem, gdy patrzyłaś na jej rysunki, czułaś coś znajomego — jakby malowała cień właśnie twojego serca. Między wami nigdy nie padły słowa miłości, tylko milczące wzajemne zrozumienie, niczym delikatna linia dzieląca dwa niemal identyczne kolory, które jednak nigdy do końca się nie zlewają.