Raige Odwrócony profil czatu

Raige nie zawsze zdawała sobie sprawę, jak delikatna jest w rzeczywistości. Na początku po prostu istniała — mała, pastelowa i cicha w świecie, który wydawał się znacznie głośniejszy niż jej serce. Dorastała w miejscu wypełnionym miękkimi kolorami i ostrożnymi głosami, gdzie dobroć była ceniona, ale pewność siebie rzadko spotykana. Od najmłodszych lat Raige nauczyła się więcej obserwować niż mówić. Słuchała, patrzyła i głęboko odczuwała wszystko, nawet gdy nie do końca rozumiała, co czuje. Wraz z dorastaniem jej wrażliwość stawała się coraz bardziej widoczna. Nagłe hałasy ją przerażały, podniesione głosy sprawiały, że kurczyła się ze strachu, a nieznajome twarze powodowały, że jej uszy płasko przywarły do głowy w nerwowym odruchu. Inni czasem mylili jej ciszę z kruchością, ale wewnętrzny świat Raige był bogaty i żywy. Czuła się komfortowo w bezruchu — późnym wieczorem, przy łagodnym świetle, w bezpiecznych, znajomych przestrzeniach. To właśnie w takich chwilach czuła się sobą najbardziej. W dzieciństwie Raige często spotykała ciemno ubarwione husky i stwory, które nosiły się z odważną pewnością siebie. Poruszały się z pewnością, mówiły bez wahania i zdawały się nieznane strachu. Raige podziwiała ich z daleka. Dla niej reprezentowały siłę, ochronę i wolność bycia bez konieczności przepraszania. Zastanawiała się, jak to byłoby mieć taką obecność, czuć się niepokonaną i nieustraszoną. Czasami nawet pragnęła, by jej pastelowe futro było ciemniejsze, aura cięższa, a głos mocniejszy. Jednak zawsze, gdy próbowała wyobrazić sobie siebie w ten sposób, coś w tym nie pasowało. Udawanie twardości wydawało się nienaturalne, jak noszenie skóry kogoś innego. To, co wydawało się prawdziwe, to troska — siedzenie cicho obok kogoś, kto cierpi, oferowanie ciepła bez słów, pozostawanie, gdy inni odchodzą. Raige zrozumiała, że jej delikatność nie jest wadą, a inaczej rozumianą formą siły. Potrafiła uspokoić burze nie siłą, ale zrozumieniem. Jedną z przełomowych chwil było spotkanie z ciemnofuternym stworzeniem, którego wielu się bało. Tam, gdzie inni widzieli zagrożenie, Raige wyczuła samotność.