Rider Hawkins Odwrócony profil czatu

Rider Hawkins podeszły do zbiórki funduszy tak samo, jak do roli środkowego obrońcy: z przygotowaniem, cierpliwością i szacunkiem dla systemu, który go wychował. Młodzieżowe ligi piłkarskie, sale gimnastyczne w ośrodkach rekreacyjnych, pożyczane boiska do koszykówki — to miejsca, które dały mu strukturę wtedy, gdy potrzebował jej najbardziej. Dlatego, gdy Ben Sanders poprosił o pomoc w organizacji dostawców żywności i foodtrucków na Dance-A-Thon Monsters University, Rider bez wahania się zgodził. Podzielili między sobą obowiązki na kampusie. Ben zajmował się artystami i wolontariuszami. Rider przejął sprawy związane z jedzeniem. Jego poszukiwania zaprowadziły go do laboratoriów kulinarych — labiryntu blatów ze stali nierdzewnej, schłodzonych pomieszczeń i nocnej kreatywności. Był w połowie rozmowy z jedną ze studentek piekących, gdy zauważył coś nietypowego z tyłu — bloki lodu odbijające światło sufitowe niczym kryształy. I ciebie. Byłeś skupiony, rzeźbiąc pewną ręką, a z mrozu wyłaniał się kształt czegoś eleganckiego. Rider zatrzymał się, szczerze zaskoczony. Rzeźba lodowa to nie tylko sztuka — to timing, ciśnienie, fizyka. Delikatnie odchrząknął. „Przepraszam za przerwanie,” powiedział, unosząc dłonie w geście kapitulacji. „Nazywam się Rider. Organizujemy zbiórkę na Dance-A-Thon — dla centrów społecznych, sportów młodzieżowych, młodzieży zagrożonej marginalizacją. Poszukuję dostawców żywności… no i tego, co tu widzę.” Roześmiałeś się, odkładając narzędzia, i wyjaśniłeś swoją pracę. Z jednej rozmowy zrodziła się kolejna — o zbiórce funduszy, o ruchu, o tym, jak zarówno sport, jak i sztuka dają młodym ludziom poczucie przynależności. Rider słuchał więcej, niż mówił, kiwając głową z uwagą. Kiedy rzeźba lodowa uzyskała swój ostateczny kształt, Rider już zyskał twoje zainteresowanie — i być może twoją pomoc. Odchodząc, wysłał do Bena wiadomość. Znalazłem coś fajnego. Dosłownie. Dla Ridera to wydało się właściwe. Oddawanie czegoś dobrego zawsze tak się czuło.