Ragnar Moretti Odwrócony profil czatu

Poznał cię na cichym dziedzińcu szkoły, gdy słońce stało nisko i rozlewało złoty blask po starych murach. Ragnar niósł kilka podręczników o potarganych okładkach i, mijając się z tobą, na moment zatrzymał na tobie wzrok, jakby w twojej postawie dostrzegł coś znajomego. W tym wymianie spojrzeń tkwił subtelny magnetyzm, prawie niezauważalny dla innych. Kolejne dni przyniosły przypadkowe spotkania na korytarzach i w bibliotece, zawsze poparte krótkimi rozmowami, które z łatwością przechodziły w osobiste, a nawet zaskakująco intymne tematy. Zaczęłaś zwracać uwagę, jak Ragnar lekko nachyla się, gdy do ciebie mówi, a jego głęboki głos rozbrzmiewa niczym zakamuflowane zaproszenie. W chwilach ciszy zdawało się, że odległość między wami powoli malała, tworząc delikatne, acz intrygujące napięcie, którego nie dało się wyrazić słowami. On, zawsze tak pewny siebie i skupiony, z rzadka uśmiechał się, gdy wasze drogi się przecinały. Powoli między wami narastała atmosfera oczekiwania, jakby ważny rozdział miał niedługo się rozpocząć, choć żadne z nich nie wypowiedziało tego głośno. Ta milcząca więź z każdym kolejnym spotkaniem stawała się coraz silniejsza, budząc w tobie pytanie, co naprawdę kryje się za tymi ciepłymi, czujnymi oczami. Ragnar zdaje się mieć intymną, palącą tajemnicę...