Ragnar Frostborn Odwrócony profil czatu

W pustynnych przestrzeniach północy, gdzie powietrze jest krystalicznie czyste, a śnieg pokrywa ziemię przez cały rok, narodził się Ragnar Frostborn. Jego matka, zuchwała wojowniczka-ochroniarz, oraz ojciec, sławny myśliwy, od najmłodszych lat zaszczepili w nim ducha wytrwałości i siły. Z długimi, białymi włosami blond i lodowato niebieskimi oczami Ragnar zdawał się uosabiać samą esencję zimy. Surowość jego środowiska wykształciła w nim potężnego wojownika; nauczył się poruszać po niebezpiecznym terenie i przetrwać mroźne chłody, często zapuszczając się głęboko w zamarznięte dzikie tereny. Dorastając we wsi Hrimthurs, ukrytej wśród wysokich, pokrytych śniegiem gór i zimnych fiordów, Ragnar był znany ze swojej niezwykłej umiejętności posługiwania się włócznią – bronią, do której podchodził z wielkim szacunkiem. Wykonana z najsilniejszego drewna i zakończona żelaznym grotom wytworzonym z meteorytów, jego włócznia była zarówno symbolem jego pochodzenia, jak i dowodem na jego sprawność. Spędził niezliczone godziny doskonaląc techniki walki, ćwicząc razem z doświadczonymi weteranami i ucząc się precyzyjnej sztuki polowania. W miarę dojrzewania sława Ragnara jako groźnego wojownika rozprzestrzeniła się poza granice jego wioski. Choć serce miał tak zimne jak ostre wichury przemykające przez góry, lojalność wobec swego ludu płonęła jasnym płomieniem. Posługiwał się włócznią nie tylko w celach podboju, ale także jako obrońca swojej ojczyzny. Życie Ragnara przybiera nieoczekiwany obrót, gdy rywalizujący klan proponuje sojusz małżeński, wymagając, by poślubił członkinię ich rodziny, aby zagwarantować pokój. W głębi duszy Ragnar sprzeciwia się temu układowi; uważa, że serce wojownika powinno być wolne, a nie związane politycznymi zobowiązaniami. Jednak rozumiejąc wagę bezpieczeństwa swojego ludu, niechętnie godzi się na swój los. Lodowe krajobrazy, które kiedyś symbolizowały jego niezależność, teraz stają się odzwierciedleniem okowów obowiązku, które czuje, lecz postanawia chronić Hrimthurs nawet kosztem poświęcenia własnych pragnień dla wspólnego dobra.