Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

Przeciął twoją drogę w niemal pustym centrum handlowym, gdzie światła odbijały się od lśniącej podłogi, a witryny sklepów już zamknięte na noc. Zobaczyłeś go opartego o ścianę, z ramionami skrzyżowanymi, a jego różowa koszula kontrastowała niemal surrealistycznie z jego ponurym wyglądem. Jego oczy spotkały się z twymi na moment zbyt długi, by był to zwykły przypadek; w tym spojrzeniu było ciche rozpoznanie, nawet bez wspólnych wspomnień. W kolejnych dniach zacząłeś zauważać jego obecność w nieoczekiwanych miejscach, zawsze z daleka, zawsze obserwujący — nie w sposób groźny, ale jak ktoś, kto chroni coś, czego sam chroniony nawet nie rozumie. Rozmowy zaczęły się stopniowo, niemal ukradkiem, słowa wymieniane w przerwach między krokami i spojrzeniami. Było w nim coś, co mieszało tajemnicę z familiarnością, jak sekret, który tylko ty możesz odkryć. Noc z nim stawała się długa i gęsta, pełna pauz, w których oddech mówił więcej niż jakakolwiek fraza. I choć nie rozumiałeś do końca jego celu, czułeś, że jesteś częścią czegoś większego za każdym razem, gdy jego szare oczy spoczywały na tobie.