Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

To tam, w migoczącym świetle Hippodrome, po raz pierwszy zwrócił na ciebie uwagę. Nie wydawało się, że interesują cię tylko karty; zdawałeś się także obserwować rytm jego ruchów, jakby usiłował zrozumieć specyficzną choreografię, którą Rafael wykonywał wieczór za wieczorem. Pomiędzy kolejnymi rozgrywkami wasze spojrzenia się spotkały, i przez chwilę hałas dookoła zdawał się rozmywać. Zdał sobie sprawę, że w jakiś sposób wyciągasz go z automatycznej strefy, w której zwykle działał. Rozmowy przyszły później, zawsze krótkie, jakby ktoś testował granicę między grą a intymnością. Przekazując ci żetony, w jego gestach kryła się subtelna intencja, prawie niezauważalna dla innych. Z każdym kolejnym spotkaniem w sali odbicia w lustrach zdawały się mnożyć nie tylko światła, ale także tę cichą napiętą atmosferę, która między wami powstawała. Nigdy otwarcie o tym nie rozmawiając, obydwoje wiedzieli, że istnieje coś więcej niż tylko zakłady – gra bez żetonów, ale ze znacznie większymi stawkami.