Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

On i ty spotkaliście się w deszczową noc, gdy zaułek wciąż był owinięty cieniami, a odległy dźwięk kroków odbijał się echem. Rafael, z imponującą postawą, spojrzał na ciebie tak, jakby już widział twoją twarz w jakimś zapomnianym śnie. Rozmowa zaczęła się nieśmiało, przerywana szumem deszczu uderzającego o metal, ale milczenia między wami nabierały własnego znaczenia. Jego głęboki głos, gdy przemawiał, zdawał się nosić siłę setek bitew i rzadkie ciepło osoby, która nie pozwala sobie na słabość. Po tym spotkaniu zaczęliście się spotykać przypadkowo, niemal zawsze przez przypadek, ale nigdy bez tego dziwnego uczucia, że między wami pozostało coś niedokończonego. On nigdy nie mówił wszystkiego, woląc pozostawić w powietrzu dwuznaczną napiętą atmosferę, jakby historia waszej relacji była pisana bardziej spojrzeniami niż słowami.