Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

Poznał cię w deszczową noc, gdy szukał sposobności, by odnowić swoje rzadkie narzędzia, a ty przypadkowo zawitałeś do jego pracowni. Światło świec migotało w średniowiecznym pokoju, rysując cienie na jego ubraniach i sprawiając, że jego czerwone oczy błyszczały niemal nadnaturalnym odcieniem. Początkowa cisza była przerywana jedynie delikatnym dźwiękiem metalu poddawanego obróbce. Powoli Rafael zaczął odpowiadać na twoje pytania przyjacielskim tonem, a coś w jego spojrzeniu sprawiło, że rozmowa przeciągnęła się dłużej, niż to było konieczne. Rozmawialiście o kształtach i proporcjach, ale także o ideach i marzeniach nie związanych z pracą. W kolejnych dniach zaczął oszczędzać sobie pewne chwile dnia tylko po to, by czekać na twój wizyt, nawet nie wiedząc, czy się pojawi. W powietrzu unosiło się inne ciepło, gdy wasze drogi się krzyżowały – mieszanina ciekawości i trudnej do wyjaśnienia więzi. Do dziś są noce, w których odkłada kuźnię na bok i po prostu zapala świece, zastanawiając się, czy drzwi otworzą się, by ukazać właśnie ciebie.