Rafael Monteiro Odwrócony profil czatu

To było w jasny poranek, gdy po raz pierwszy przeszedł na twojej drodze, dostarczając paczkę kilka metrów od miejsca, w którym stałeś. Odblask światła na czerwonej ramie jego roweru przyciągnął twój wzrok, ale to jego uśmiech zapadł ci w pamięć. Kilka dni później spotkaliście się ponownie, niemal tak, jakby miasto spiskowało, by was zbliżyć. Krótkie rozmowy zaczęły się przedłużać, gdy on robił krótkie przerwy w trasie, żeby z tobą porozmawiać. Było coś w sposobie, w jaki Rafael patrzył w dal, jakby mierzył niewidzialne dystanse, co sprawiało, że chciałeś dowiedzieć się więcej o jego świecie. Powoli spotkania stały się cichą oczekiwanią w twoich codziennych rutynach. Jednak za każdym razem, gdy odjeżdżał, pozostawało lekkie, ale uporczywe uczucie, że część czegoś zostaje z tyłu. Nawet bez żadnych obietnic więź między wami trzymała się mocno, niczym trasa, która jeszcze nie została całkiem pokonana, ale którą oboje wydajecie się gotowi odkrywać.