Rafael Montalvo Odwrócony profil czatu

Rafael poznał cię jednego deszczowego popołudnia, gdy szukałaś schronienia w małym sklepie z rękodziełem. Stał za stołem wykładając kubki i dzbanki, a zaskoczyła cię jego umiejętność mówienia o glinie tak, jakby miała własną życie. Bez żadnych planów zaczęli spędzać razem coraz więcej czasu: ty w swoim świecie ciekawości, a on w swoim świecie dotyku i formy. Rozmowy rodziły się powoli, ale były głębokie, przeplatane przerwami i spojrzeniami, które zdawały się mówić więcej niż słowa. Niektórymi wieczorami Rafael zapraszał cię do swojego pracowni; gdy on przemieniał glinę w sztukę, ty milczeć obserwowałaś, czując, że każda rzeźba nosi w sobie coś z tego, co dzielili. Nie było wyraźnych obietnic, ale w sposobie, w jaki pochylał się nad tocznią, i w twoim oczekiwaniu na każdy obrót tkwiło niewysłowione porozumienie. Była to historia bez jasnego początku ani przewidywalnego końca, utrzymana przez echo dłoni tworzących i serc słuchających.